Deze drie jonge koeien lijken nog het meest op Montbéliarde koeien. Maar het zouden ook Fleckvieh koeien kunnen zijn.
De Montbéliarde koeien lijken erg op Fleckvieh (Duitsland en Oostenrijk) en Simmenthal (Zwitserland). De Montbéliarde is echter een echt melkveeras welke in de Jura (Frankrijk) is ontstaan. Het is een koeienras met zeer sterk beenwerk en een hoge zelfredzaamheid, hoge vruchtbaarheid en ze kalven gemakkelijk af. In Nederland wordt Montbéliarde vooral gebruikt om in te kruisen.
Bron: dierenbeeldbank.nl/a>
Deze paddestoelen zag ik vanavond tijdens een wandeling. Het is verbazingwekkend dat er (al) zoveel zijn. Ik weet dat velen ze liever nog niet zien, maar omdat vandaag de meteorologische herfst is begonnen moet het kunnen vind ik. Ik hoop op nog een aantal dagen met heel mooi weer, maar er valt niet aan te ontkomen dat de echte herfst heel nabij is.
In het Groningse Leek was vandaag een invasie van vi(s)kings. Uw razende reporter was erbij en legde het voor u vast.
Op de gezellige Grote Markt in Groningen staat behalve onze eigen Belg ook de Martinitoren, in de Groningse volksmond d’Olle Grieze genoemd (de Oude Grijze).
Ik had het gisteren al over nóg een hunebed in Steenbergen. Dit is hem. Gemaakt door een boer die de stenen op zijn land vond en er iets mee wilde doen. Het verschil met de echte hunebedden is wel te zien. De boer heeft de stapels stenen in cirkels geordend, een atypische vorm, want hunebedden zijn normaal gesproken langwerpig. Toch is de boer aardig geslaagd in zijn opzet zelf een hunebed te bouwen. Het bouwwerk staat er namelijk al een paar generaties en is in staat de tand des tijds te doorstaan.
Wie meer wil weten over echte hunebedden: het is te lezen op http://nl.wikipedia.org/wiki/Hunebed
Het meest noordelijk Drentse hunebed. Omdat van Giffen de hunebedden nummerde van noord naar zuid is dit D1. Er is een nog noordelijker hunebed in Noordlaren in de provincie Groningen, daarom G1 genummerd. Hunebed D1 staat in Steenbergen, een gehucht dat zijn naam aan het hunebed dankt. Het is een fraai, middelgroot hunebed en het ligt in een toeristisch aantrekkelijke omgeving: 150 meter van de verharde weg in een kleine zandverstuiving. Het hunebed ligt schuin tegen de helling van een zandheuvel. Het is vrij compleet. Alle 12 draagstenen, alle zes dekstenen en de twee sluitstenen zijn aanwezig. Zelfs de poort is met twee draag- en één deksteen compleet. Het hunebed is in 1953/54 door Van Giffen ingrijpend gerestaureerd. Daarvoor verkeerde het in sterk vervallen staat. Alle dekstenen waren tussen de draagstenen gevallen en één deksteen was in vijf stukken uiteengevallen. Deze werden met cement en steengruis weer aan elkaar gekit. Een aantal naar buiten gezakte draagstenen werd weer opgericht en gefixeerd, waarna de dekstenen werden teruggeplaatst. De poort-deksteen moest enkele malen worden herplaatst, nadat deze er door bezoekers was afgegooid. In maart 1997 is het hunebed zwaar beschadigd door brandstichting. De tweede deksteen was finaal door midden gebroken en er waren tal van brokstukken afgesprongen. De schade is inmiddels zo goed mogelijk hersteld. De brokstukken werden weer aan elkaar gelijmd en sinds 21 juli 1997 rust de deksteen weer op z’n draagstenen. Bij het hunebed is een ruime parkeerplaats en er zijn twee info-zuiltjes geplaatst.
Klik hier om te zien in welke staat Van Giffen dit hunebed in 1918 aantrof.
Steenbergen heeft overigens nóg een “hunebed”, deze is gemaakt door een boer die iets met de grote stenen wilde doen die hij op zijn land vond. Hoewel dit geen echt hunebed is wordt het er wel vaak voor aangezien.
Bron: hunebedden.nl
Popular Posts